Volendamse ventjes.

‘Vandaag’

Want we zijn te verwend en de mooie momenten
ze rijgen zich éen voor éen aan elkaar vast.
We doen nooit eens rustig, zijn ons niet bewust
we dragen de lusten en nooit eens een last.

Leef vandaag alsof deze dag de laatste zou zijn.
Leef vandaag alsof na deze dag de wereld verdwijnt.
Want elke dag heeft een nieuw geheim, kon het maar even stil zijn.

Stiekem, heeeel stiekem ben ik verliefd op de liedjes van Nick en Simon. En oké, ook een heel klein beetje verliefd op de mannen (jongens?!) zelf. Ze hebben naast een knappe kop, ook nog een mooie stem, zijn grappig, ze kunnen ook nog eens gitaar spelen en ze coveren de liedjes van John Mayer ‘best’ goed. Wat wilt een vrouw nog meer?

Gisteravond vertelde een vriendin van me, dat het concert in Ahoy op televisie was. Het concert waar ik met nichten en zusje vorig jaar ben heen geweest. Het was niet een gevalletje van met slaapzakken voor de ticketservice liggen en als eerste kaartjes in ontvangst nemen. Mijn nicht had gewoon het geweldige plan om wat aan familiegezelligheid te doen, en waarom dan niet tijdens een concert van N&S. Zij vonden de muziek leuk, wij vonden de liedjes leuk, dus op naar Ahoy.

Zelf ben ik best een nuchter persoon en ben nooit enorm fan van iemand geweest. Ik houd van muziek en van bepaalde artiesten, maar zal nooit duizenden posters boven m’n bed hebben hangen van een bepaald persoon. In Ahoy liepen mensen, die dat zeker wel hebben. Verkleed in t-shirts met ‘I love Nick (en ook een beetje Simon)!’ tot petjes met de gezichten van het duo. In de merchandise kon je ook van alles kopen. Zelfs baby’s hoeven niet meer zonder speen met ‘Volendamse baby’ te leven. Dit ging mij alles toch iets te ver en ging gewoon lekker zitten op mijn plekje en genieten van het concert. (Hierbij vertel ik niet, dat ik sinds dit concert tijdens alle familiemomentjes, de naam ‘gillende keukenmeid’ krijg opgestempeld).

Advertisement